HOW ARE YOU DOING?

How are you doing?” zoals Joey uit Friends het altijd zo grappig vraagt.

Veel vrienden en kennissen zijn heel benieuwd … Hoe stel je het? Jeun d’ju?

JA, ik jeun mij enorm. Ik haal er enorm veel voldoening uit. Hoe heb ik die eerste periode al beleefd? Intens denk ik vooral.

Een nieuwe business van nul opstarten is best wel uitdagend en spannend! Maar ik ben heel tevreden en voel me als een vis in het water 🐟

Intens omdat ik ondertussen ook nog opleidingen volg. Een ganse dag nieuwe leerstof capteren … ik voel dat ik dan ook enige tijd nodig heb om alle nieuwe informatie te laten doorsijpelen. Die tijd moet ik mezelf zeker gunnen.

Er was een bepaalde week met 4 lesdagen, ’s avonds nog klanten willen ontvangen … en ja dan was ik die vrijdagavond piepedood … mijn man & ik en nog een koppel vrienden waren net die vrijdagavond uitgenodigd bij vrienden. Sorry J & S … ik zat er écht als een zombie … net op dat moment stond ik in de krant met als koptitel : “Ik voel mij als herboren” 🙈 … daar was op dat moment niet veel van te merken vrees ik.

Ik zat er oververmoeid aan tafel, mijn ogen vielen bijna dicht en ’s anderendaags had ik mijn workshop rond Mindfulness, yoga & meditatie. Die week ben ik dus een beetje over mijn grenzen heen gegaan, daarom heb ik dan onze zondagactiviteit geannuleerd. Sorry A & E. Maar mijn lichaam riep en NU LUISTER ik er wel naar 😃 Die zondag heb ik dan mijn lichaam & geest de nodige rust gegund die het op dat moment nodig had.

#leadingbyexample #mijnlichaamwasermijdankbaarvoor

Dit is net het gevaar hé … wanneer je volop in uw flow zit … dan weten we vaak van geen stoppen. Maar toch heeft mijn lichaam & geest op tijd & stond de tijd nodig om te bekomen. Iedere keer opnieuw. Al zeker in de winterperiode, er is al minder zonlicht … Ik verkeer precies in een winterslaap. De voorbije maanden had ik ook minder de behoefte om buiten te komen of écht uit te gaan. Ik vind het best wel gezellig binnen. Met de haard aan. Een goed boek. Meer hoeft dit soms niet te zijn.

Ik krijg ook vaak de vraag? Wie heeft er zoal coaching nodig & wat houdt dit juist in?

Als coach ben je een klankbord, een spiegel maar ook een wegwijzer. Het is niet de bedoeling dat je als toerist meegaat op een cruiseschip en het allemaal overlaat aan de kapitein. Het is de bedoeling dat jij kapitein bent van uw leven en van uw gewenste doelen. Het is aan de coach om de kapitein te begeleiden en bepaalde doelstellingen scherp te stellen en eventueel te kijken voor een haalbaar stappenplan.

Wat de reis zal brengen weten we nooit op voorhand. Dat is net het boeiende aan coaching.

Eenmaal de kapitein weet welke richting hij uitwil, kan hij volledig zelfstandig terug aan het roer staan. Op een kleine of een grote boot, maakt niet uit. Maar als kapitein is het altijd leuk om te weten dat er een klankbord is, waar je even op kan terugvallen.

De relatie tussen de kapitein en de coach draait ook om gelijkwaardigheid. De één staat niet boven of onder de andere. We ZIJN allen gelijk. Gelijkheid is voor mezelf een waarde die heel belangrijk is!

Juist daarom zal een coach niet oordelen, niet adviseren, niet diagnosticeren (dit is de job van de dokters), niet sturen, en ook niet de problemen oplossen voor de kapitein. Ik ben is trouwens van overtuigd dat de kapitein hier perfect zelf toe in staat is.

Wie kan er coaching gebruiken? Iedereen die daarvoor open staat. De coachee moet ook geloven dat hijzelf volledig aan het stuur kan zitten van zijn leven. Maar die daarvoor graag extra
advies nodig heeft om alles eens goed in kaart te brengen. Bepaalde blinde vlekken opzoeken …

Wanneer is het nodig om naar een coach te gaan? Je kan komen als er zich een acute situatie voordoet, bijvoorbeeld bij een scheiding, verlies van job, verlies van een dierbare enzoverder. Maar ook wanneer er fysieke klachten zijn door stress, hartkloppingen, slecht slapen, tandenknarsen, hyperventilatie, hoofd en/of nekpijn, rugklachten enz… Wanneer je voelt dat je even de weg kwijt bent en wat extra ondersteuning of bijsteuring kan gebruiken. Of wanneer je voelt dat je tegen een rots aan zult varen of wanneer je er tegenaan zit. En het eventjes allemaal niet meer weet.

Het is dan ook belangrijk om de coach te zoeken die bij u past. Hij/zij hoeft geen vriend(in) te worden, integendeel. Want met ja-knikkers geraak je ook niet altijd vooruit.

Ik hou wel van onderstaande spreuk!

Hoelang duurt een coachtraject? Dit is heel individueel. Sommige mensen komen in de beginfase wekelijks, soms 2 wekelijks of 1 per maand. Het kan ook zijn dat na 1 coachingsessie het doel reeds bereikt is.

Is één van uw voornemens, u eens laten coachen? Stuur mij gerust een mailtje 👍hello@barbaravanwonterghem.be
Ik sta jullie graag te woord!

Ik laat me zelf ook nog steeds coachen. Ik zie mijn coach nu als een sparring partner.

Wat heb ik nog gedaan de eerste maanden van mijn nieuwe pad, los van het inrichten van mijn nieuwe ruimte.

Ik heb een 4 daagse WORKSHOP: ” Bewust & stilte thuiskomen bij jezelf” gegeven, samen met mijn sparring partner Tina.

We gaan samen op pad naar verstilling, onthaasting en dit op een heel bewuste manier door een stukje theorie die gegeven rond Mindfulness en die theorie brengen we dan onmiddellijk in de praktijk door middel van Yoga & Meditatie oefeningen. Tina & mezelf nemen jullie graag mee op dit mooie pad.

Je hoeft alleen jezelf mee te brengen en dat in comfortabele kledij. Lekkere thee, koekjes, matjes … is er allemaal ter plaatse.

We vonden het zo geestig om te doen dat wij reeds een 2de reeks hebben ingepland. Deze start op zaterdag 25 april, 2 – 9 & 16 mei van 9u tot 12u30 in Marke. Ziehier alle info over de workshop. Wens je u in te schrijven? Stuur een berichtje naar tina@pranabalance.be of hello@barbaravanwonterghem.be (plaatsen zijn beperkt – groep van 10 personen)


Naast de opstart van mijn nieuwe activiteit was er ook nog wat extra persaandacht rond mijn ommekeer. Ziehier het artikel dat in de Krant van West-Vlaanderen is verschenen.
🤩🤩🤩

De voorbije maand stonden mijn broer & ikzelf ook samen in de krant. Niet dat we zo graag met ons gezicht in de krant staan. Maar de reporters hadden het toch graag even over de overname van Carré. Die sinds 1991 deel uit maakte van onze business. De opening van Carré herinner ik met als die van gisteren. Ik was toen 14 jaar en zat op het internaat in Gent in Nieuwen-Bosch en mijn ouders kwamen mij halen om mee te gaan die donderdagavond in maart 1991!

De reporters vroegen ons telkens? “Hoe voelen jullie zich hier nu bij?”

De beslissing om iets anders te doen was uiteraard een intens proces. Dat zijn geen zaken die je in één twee drie beslist. Daar gaat een ganse periode over.

#trusttheprocess

Maar we blikken vooral met heel veel dankbaarheid terug op deze periode. We hebben veel mooie dingen meegemaakt en weten dat Carré nu verder in goeie handen is! Mijn broer Gregory & zijn vrouw Sophie staan nu aan het roer van het Huis Van Wonterghem, Domein Maelstede & Van Wonterghem Catering!

Gisterenavond was het de heropening van Carré en zijn we er zelf eens gaan feestvieren, zonder ons van de operationele kant van de zaken te moeten bezig houden! Als dat niet geestig is!

Voor heel eventjes werd ik dus terug gekatapulteerd naar mijn vorig leven 😊 Veel vroegen mij als dit RAAR aanvoelde voor mij? “Viel best mee, want ik voelde vooral DANKBAARHEID … “ Dankbaar dat onze mensen er ook nog verder deel van mogen en kunnen uitmaken. Fier op wat ze er van gemaakt hebben! Echt WOW! Dankbaar om ons vader’s & daarna onze baby in nieuwe hippe kleren te zien 🤩🤩🤩 Het is de MAX! Dikke proficiat aan @vinnievinyevici & het ganse team! Just keep going … 

#clubcarre#letsshinefromtheinsideout

Ik voel dat ik tijdens mijn wekelijkse groepsmeditaties telkens de tijd heb kunnen nemen om de dingen te plaatsen, het creëerde ook plaats om nieuwe dingen toe te laten. Het is écht een mooie houvast geweest! Ik ben daar enorm dankbaar voor.

Ik ben héél dankbaar voor hetgeen ik nu kan & mag doen! Ik doe het met gans mijn ❤️ !

Ik kijk uit naar de lente … dat alles terug tot bloei mag komen 🌸🌺 🌸.

Namasté, Babs